#219

Naast dat dit de 219e week in Zweden was, is ook de 21e week van mijn zwangerschap inmiddels afgelopen. Bij de verloskundige kreeg ik vorige week een boekje mee en ik heb m’n week goed besteed door dit boekje door te nemen.

#219
Het boekje en op de achtergrond veel te lieve cadeautjes van veel te lieve vrienden

Nu weet ik dus alles. En dat is erg fijn voor een control freak als ik.

Dat is natuurlijk een grapje. Niet dat ik een control freak ben, maar dat ik alles weet nu. Toch vond ik het wel heel handig om eens wat meer informatie over het hoe en wat in de Zweedse zorg omtrent zwanger zijn, bevallen en nazorg door te nemen. Ik dacht altijd dat je sowieso 9 maanden de tijd hebt om je voor te bereiden op *alles*, áls je eenmaal zwanger bent. Maar nu ben ik over de helft en ben ik alleen nog maar misselijk en moe geweest en is er van voorbereiding nog maar weinig sprake geweest.

*ik weet overigens wel dat alles sowieso wel goed komt, dus geen zorgen*

Voor de komende maanden ben ik wel een tikkeltje meer gerust, want ik heb een passende winterjas gevonden. De mouwen zijn lang genoeg en ik kan een stukje aanritsen voor een eventuele buik (die nog steeds niet bijzonder noemens- of fotowaardig is) of te zijner tijd een eventuele baby in draagdoek. Superpraktisch dus. En ook echt nodig, want ik heb al een paar keer moeten krabben, dus het wordt hier alweer lekker koud. De bomen zijn nu ook op z’n mooist, maar dat is altijd maar zo’n hele korte periode, want één windvlaag kan een einde maken aan deze tijd van de herfst.

#218

Afgelopen week konden we eindelijk weer naar onze hummel kijken. Tom mocht voor de verandering mee, maar ik heb goede hoop dat vanwege het afschaffen van restricties hij ook gewoon bij komende afspraken aanwezig mag zijn. Alles lijkt goed te gaan met de bebis en dat is toch wel het belangrijkste van afgelopen week.

#218

Gisteren ben ik ook eindelijk bij mijn eigen verloskundige geweest. Afgelopen twee bezoeken had ik een tijdelijke vervanger, omdat die bezoeken in de zomer waren en dan is alles anders (lees: dicht) hier op het Zweedse platteland. Ze liet me even luisteren naar het hartje en dat tikte mooi 2x zo snel als dat van mij.
Ik kreeg ook een bewijs van mijn zwangerschap mee. Toch prettig om te hebben als je al over de helft bent. Maar dat schijnt er allemaal bij te horen. Het bewijsje gaat naar de Zweedse overheid en die overheid gaat dan een jaar of wat geld op mijn rekening storten na de geboorte zodat ik niet naar mijn werk hoef*. Prima regeling.

In het weekend waren we trouwens ook nog kinderwagens passen. Ik had zo’n vermoeden dat dat net zo’n issue zou kunnen worden als passende broeken met niet te korte pijpen, of mijn huidige frustratie, een winterjas met niet te korte mouwen. Veel kinderwagens bleken ook niet geschikt voor onze looppas, omdat we constant tegen mandjes en andere onderdelen aan schopten. Maar we zijn wel wat wijzer geworden. Ik hoop dat we tegen een mooie tweedehanse aanlopen binnenkort, want jemig, die prijzen zijn echt niet normaal.

*Je kan baby’s in dit land ook niet eerder dan na hun eerste verjaardag naar de opvang brengen, dus veel keus is er ook niet.

#217

Dit was een week van eersten. Voor het eerst in hele lange tijd ben ik op zaterdagochtend naar de supermarkt gewandeld om een brood te halen. Omdat ik voor het eerst sinds ook heel lang zin had in brood of eten überhaupt. Voor het eerst deze herfst hadden we de haard aan dit weekend. Voor het eerst had ik ook pannenkoeken met jam en slagroom op. Omdat ik daar óók zin in had. Goed, ik werd wel misselijk halverwege, maar de eerste helft was wel echt lekker. Voor het eerst had ik ook een zwangerschapsbroek aan voor een hele dag (en niet alleen om te passen). Is het echt nodig? Mwah misschien niet, maar heerlijk is het wel.

#217
Een minibuikje voor een minimensje

En zo zijn we inmiddels in week 20 aanbeland. Sinds week 12 zou de misselijkheid zogenaamd afnemen en deze periode zou ik de allermeeste energie moeten hebben en me keigoed moeten voelen. Dát weet ik zo net niet allemaal, maar we zijn wel weer een weekje verder in ieder geval.

En ohja, Parijs-Roubaix werd voor het eerst door vrouwen gereden dit weekend. Legendarisch en fantastisch was het.