Veckosummering #2

Na een week van regelen, uitzoeken en aankopen doen, was er in de tweede week meer tijd om er op uit te gaan en de omgeving te verkennen. Want naast de verhuizing, moet er toch ook nog steeds een beetje vakantie gevierd worden -al komt die vakantie nu rap aan zijn einde, maar dat terzijde-.

We hebben gezwommen met elanden*, pruimen geplukt en we zijn in Linnés Råshult geweest, een kulturreservat waar ik werd aangevallen door een kudde schapen, maar ik heb dit op miraculeuze wijze weten te overleven. Bovendien hebben we drie rondjes door Hässleholm gewandeld. Er bleek erg weinig te gebeuren in Hässleholm, maar toch gingen we met een erg tevreden gevoel weer naar huis, maar daar later meer over. Verder kan ik de halloumi-burger van de Max aanraden, maar die van de Sibylla was ook erg lekker. Ik kom in ieder geval niet meer terug naar Nederland voor er op grote schaal halloumi-burgers verkocht worden. Dan weet je dat.
En omdat je in Zweden niet om de meren heen kan (nouja.. opzich kan het meestal wel, maar ik bedoel dat je er spreekwoordelijk niet om heen kan), zijn we ook het water op geweest om rond te dobberen en vissen te vangen.
Vissen bij TorneAantal uren dobberen: 9
Aantal keer vastgelopen op een rots vanwege plotseling hoog water: 1
Aantal vissen gezien: ca. 500
Aantal vissen gevangen: 0

Wel één stuk hout gevangen, toch mooi.

* geintje hoor. Ik zou nooit met elanden gaan zwemmen, net als dat ik ook niet met dolfijnen zwem. Maar goed, we zijn op Älgsafari geweest in een heus elandenpark, want in twee weken hadden we (lees: had ik) pas 6 reeën gezien en we waren wel een beetje klaar met voortdurend bossen uitkammen en niks zien.

Veckosummering #1

OpwegOp de boot naar Zweden.

Vandaag is het precies een week geleden dat we in Zweden aankwamen. Omdat je niet in Zweden kan wonen zonder personnummer (zeg maar: het burgerservicenummer van Zweden, maar dan hysterischer, want je kan NIKS zonder zo’n nummer), gingen we als eerste langs het dichtstbijzijnde open belastingkantoor om mijn nummer aan te vragen. Vanwege de zomerperiode was het allerdichtsbijzijnde kantoor namelijk gesloten. Kan allemaal. Helaas hadden ze geen goed nieuws, want het zou toch zeker acht weken duren voor ik mijn personnummer zou krijgen. Dus voorlopig geen Zweeds mobielabonnement, geen Zweedse bankrekening en ook geen Zweedse auto. En dan waren er nog wat andere futiliteiten die in de wacht gezet moesten worden.
Omdat ik op miraculeuze wijze zonder personnummer vanuit Nederland wel een huurhuisje had gevonden, was dat onze volgende stop. Het huisje is mooi én op loopafstand van mijn werk. Maar na drie dagen kwam ook mijn fiets aan in Zweden, dus ik fiets straks gewoon weer naar mijn werk.

Nu zitten we hier alweer een week, maar vanwege alle uitstapjes naar nieuwe collega’s, de IKEA en de IKEA-koopjeshoek, de supermarkt, wat andere winkels en toch ook maar vast wat autohandelaren voelt het alsof er inmiddels al een maand verstreken is.

Voor de Zweedse belastingdienst zijn er blijkbaar al twee maanden verstreken, want vanmiddag vond ik mijn eigen Zweedse personnummer in de brievenbus.