Veckosummering #1

OpwegOp de boot naar Zweden.

Vandaag is het precies een week geleden dat we in Zweden aankwamen. Omdat je niet in Zweden kan wonen zonder personnummer (zeg maar: het burgerservicenummer van Zweden, maar dan hysterischer, want je kan NIKS zonder zo’n nummer), gingen we als eerste langs het dichtstbijzijnde open belastingkantoor om mijn nummer aan te vragen. Vanwege de zomerperiode was het allerdichtsbijzijnde kantoor namelijk gesloten. Kan allemaal. Helaas hadden ze geen goed nieuws, want het zou toch zeker acht weken duren voor ik mijn personnummer zou krijgen. Dus voorlopig geen Zweeds mobielabonnement, geen Zweedse bankrekening en ook geen Zweedse auto. En dan waren er nog wat andere futiliteiten die in de wacht gezet moesten worden.
Omdat ik op miraculeuze wijze zonder personnummer vanuit Nederland wel een huurhuisje had gevonden, was dat onze volgende stop. Het huisje is mooi én op loopafstand van mijn werk. Maar na drie dagen kwam ook mijn fiets aan in Zweden, dus ik fiets straks gewoon weer naar mijn werk.

Nu zitten we hier alweer een week, maar vanwege alle uitstapjes naar nieuwe collega’s, de IKEA en de IKEA-koopjeshoek, de supermarkt, wat andere winkels en toch ook maar vast wat autohandelaren voelt het alsof er inmiddels al een maand verstreken is.

Voor de Zweedse belastingdienst zijn er blijkbaar al twee maanden verstreken, want vanmiddag vond ik mijn eigen Zweedse personnummer in de brievenbus.

Nog één weekend

Drie maanden geleden leek mijn laatste weekend in Nederland nog maanden in de toekomst te liggen. En dat was ook zo. Drie maanden namelijk. De ene dag voelde het alsof deze maanden een jaar duurden en de volgende dag had ik nog maar één weekend over. Ik heb inmiddels mijn werk in Nederland gedag gezegd, vrienden en familie opgezocht, eindeloos veel lijstjes gemaakt en nu zijn mijn spullen op weg naar Zweden.
VerhuiswagenDoei spullen, tot volgende week!

Postcodes

De afgelopen weken moesten er twee contracten vanuit Zweden opgestuurd worden richting mij. En met ‘richting mij’ bedoel ik ‘ergens in Nederland, of in ieder geval een heel eind die kant op’. Tenminste, ik denk dat dat het idee was van de afzenders. Beide afzenders waren namelijk erg volhardend in het feit dat een postcode -net als in Zweden- uit 5 cijfers bestaat. Punt.
Dat ik een postcode had gemaild bestaande uit 4 cijfers en 2 letters was van ondergeschikt belang, want zoiets bestaat niet. Dus gewoon de 4 cijfers overnemen en… dan… het laatste cijfer maar gewoon herhalen. Want een postcode heeft immers 5 cijfers. Punt.
Het is uiteindelijk allemaal goed gekomen* en ik zit inmiddels vast aan Zweeds werk en een Zweedse woning. Hurra!

* al zwerft er nog wel ergens een contract met mijn naam door het land… Ik wens PostNL veel succes met de bezorging, vooral omdat ik over twee weken mijn huidige woning verlaat.

Älmhult CS

Drie weken geleden was ik mijn tas aan het inpakken, omdat ik een dag later op bovenstaande station werd verwacht. Älmhult CS. Of nouja.. Ik had natuurlijk geen afspraak op dit station, maar alles rond dit station is IKEA. En met IKEA had ik wel een afspraak.

Inmiddels ben ik druk op zoek naar een woonruimte in en/of rond Älmhult, maar het zou zomaar een doosje op bovenstaande station kunnen worden. Laten we hopen dat de zomer in Zweden dit jaar lang is, dan komt het wel goed.